وقتی که مردم بر مزارم گریه مکن
و خاک را با اشکهایت رنجیده خاطر مکن
بگذار مرغ باران و باد بر من بگریند،
اما عزیزم تو نه،
اگر گناه یا خطایی از تو سر زده است،
دیگر مهم نیست،
من تو را بخشیده ام
و اکنون می خواهم در آرامش بیارامم
بگذر ای دل غمگین و مرا تنها بگذار
برو نازنینم، برو...

|
+| نوشته شده توسط
یاشار&مینا در دوشنبه بیست و سوم دی 1387
|